Sonbahar

Evet sonbahar. İstanbul dışında başka bir yerde sonbahar geçirmedim. Sevilicek bir mevsim bu sonbahar. Genel olarak bakarsak yapraklar dökülür, yazın bunaltıcı sıcağı biter, kışın dondurucu soğuğu başlamaz. Hava serin olur. Tam ince kumaşlı sweat-shirt havası. Oh mis. Ne güzelmiş lan bu sonbahar. Bir de yağmur yağar. Sonbaharı temsil eden şey dökülmüş sarı yapraklar değil, deli gibi yağan yağmurdur. Sağanak yağması lazım, ıslatmayan yağmuru napiyim ben. Anlamı yok. Doğasına aykırı.

Bir de bu işin rüzgarı var. Esecek rüzgar, ama böyle fırtına gibi değil. Yavaş yavaş üfürücek. Ağaçları yaprakları sallıycak, ses çıkarıcak. Bundan güzel ses mi var ? Sonra rüzgar yavaş yavaş dinecek. Yağmur çiselemeye başlayacak. Hava birden ılıklaşacak. Yağmur şiddetini arttıracak. Bu ses rüzgarın çıkardığı yaprak hışırtılarından da güzelmiş. Yağmur yağdıkça her yerin ıslanacak, giderek ağırlaşacaksın. Bir yandan da yağmurun ıslattığı toprak kokucak. Bu kesinlikle dünyanın en güzel kokusu, daha güzeli olamaz. Belki bebek poposu. Yok yok bu. Bir süre sonra yağmur dinecek, güneş açacak. Gökkuşağı çıkacak. Kalkıp evine gideceksin.

Sonbahar böyle bir şey.